Eleonora, of de farce van de tragedie

Een historica reist naar Napels om te werken aan een boek over de rebelse Eleonora Fonseca Pimentel, hofdichter en privébibliothecaris van de koningin van Napels. Deze Eleonora ontworstelt zich aan een gewelddadig huwelijk en ontwikkelt zich, geïnspireerd door de Franse revolutie, tot een Femme Savante en leider van de revolutie die leidde tot de kortstondige Napolitaanse republiek. Vijf maanden later wordt deze republiek neergeslagen en Pimentel onder luid gejuich van het volk opgehangen. Het leven van Eleonora de Fonseca Pimentel fungeert als spiegel voor de historica, die de moed van deze vrouw bewondert en zo dicht mogelijk bij haar onderwerp probeert te komen. Ze studeert dag en nacht en voert intense gesprekken met haar assistent, wiens jeugdige energie haar niet onberoerd laat. Ze werkt met zoveel hartstocht dat ze in nachtelijke koortsdromen denkt dat ze zelf Eleonora is. De confrontatie met dit historische figuur dwingt haar naar haar eigen leven te kijken en moed te vatten om een andere koers te varen, wat de relatie met haar echtgenoot op scherp zet. Net als de rebelse Eleonora moet zij vechten voor haar leven.